Przepraszać? Owszem. Ale czy zawsze?

Od dzieciństwa wpaja się nam w domu i szkole, że gdy komuś przeszkadzamy lub gdy kogoś urazimy, należy go przeprosić. Dlatego w późniejszym życiu nadużywamy słowa "przepraszam", stosując je także w sytuacjach tego nie wymagających.

Masz kłopot ze zbyt częstym przepraszaniem? Lepiej zbadaj dlaczego i spróbuj zmienić to przyzwyczajenie, bo ciągłe przepraszanie może sprawić, że będziesz czuł się winien wszystkiego.

Zaobserwuj kiedy najczęściej przepraszasz.
Bądź uważny na to, jakie sytuacje skłaniają cię do tłumaczenia się i przepraszania. Może powodem jest silny stres (np. wobec przełożonego w pracy)? A może gdy chcesz kogoś poprosić o pomoc i czujesz się winny, że mu przeszkadzasz? Odkrywając i analizując te momenty łatwiej będzie ci świadomie zmieniać nawyk przepraszania.

Czy trzeba prosić o wybaczenie drobnych niedociągnięć?
Często, zwłaszcza jeśli jesteś kobietą, pragniesz, aby wszyscy cię lubili i akceptowali, aby postrzegano cię jako osobę delikatną i grzeczną. I z tego powodu przepraszasz za każde głupstwo. Gdy mówisz tak często, możesz wydawać się osobą męczącą i skutek będzie wręcz odwrotny – szacunku i sympatii nie przybędzie.

Pozwól innym łagodzić konflikty.
Kobiety przeważnie dążą do wyciszania konfliktów – i w rodzinie i w pracy. Mają naturalny talent do mediowania i świat na tym zyskuje. Ale biorąc na siebie całą odpowiedzialność za ciężką sytuację, otoczenie niestety przyzwyczaja się, że nie musi się wysilać. Czy zawsze trzeba rezygnować z własnych potrzeb, aby było miło? Spróbuj dać innym pole do działania, niech druga osoba zdobędzie się na próbę zażegnania konfliktu i przeprosiny.

Wypróbuj inne metody pojednania.
Nadużywając "przepraszam",dezawuujesz jego znaczenie. Można przecież użyć innych sformułowań, np. "Popełniłem błąd" albo "Jak mogłabym to naprawić?". Jeśli masz potrzebę odkupienia win, spróbuj przeprosić z użyciem miłego gestu, bez grzecznościowych formułek.

Źródło: www.zdrowie.onet.pl